Nog altijd miezerig weer hier in Vietnam. Mocht ik kunnen zingen, then I was singing in the rain. Regen dus. Niet veel, maar genoeg om je nat te maken. Gisteren hadden we even geluk: de zon kwam erdoor. Dat deed wel even deugd! Het feest was helaas van korte duur: vandaag dus weer regen...

Momenteel zitten we in Hoi An, een pittoresk kuststadje, met een oude binnenstad die op de lijst staat van het werelderfgoed. De straatjes en steegjes nodigen je uit om erdoor te wandelen, ware het niet dat het regent en dat om de 10 meter iemand je aanspreekt om zijn kledingsshop te bezoeken. De ene kledingswinkel ligt hier naast de andere, zover het oog reikt. Een paradijs voor de shopaholic, ikzelf kan er voorlopig aan weerstaan. Ik moet wel zeggen: ze kunnen er iets van. Zowat alles kunnen ze voor je namaken, altijd op maat gemaakt, goede kwaliteit, en voor een heeeel scherpe prijs. De catalogus ligt klaar in de winkel. Je hebt er maar uit te kiezen.

Vietnam is het land van de namaak bij uitstek. Misschien dat China nog erger is, maar daar ben ik nog niet geweest. De namaak is zelfs zo totaal, dat je al moeite moet doen om iets te vinden zonder een merk erop! In Ho Chi Minh lag er een dame op straat te bedelen, en ze had schoenen aan van Gucci! Ik zweer het je, de mannen van de vuilniskar halen de vuilnis op, gekleed in Polo! Grappig om te zien... Ikzelf kan gemakkelijk aan al deze aanbiedingen weerstaan, behalve dan aan de gecopieerde cd's en dvd's. Ze verkopen die hier voor 1 dollar het stuk, en dat kan ik niet laten liggen.

Nee, dat wil ik de makers van piratencd's niet aandoen. De lokale economie moet ook draaien, zeg ik altijd!