Zopas hebben Cis en ik 3 dagen 'Sa Pa' achter de rug. Sa Pa is een bergdorp, en tevens de naam van een provincie waar zo'n 6-tal verschillende minderheidsgroepen leven. In het totaal zijn er in Vietnam naar schatting 54 'ethnic minorities'. Ze leven voornamelijk in de bergen, in kleine dorpjes, spreken elk een verschillende taal, dragen elk verschillende (kleurrijke, handgemaakte)kledij, en leven allen van de landbouw. Het was echt iets bijzonders om deze mensen te ontmoeten. En ook het landschap was iets om niet te vergeten: rijstterrassen over de volledige flanken van de vallei. Prachtig! Kortom, een 'must-do' voor al wie naar Vietnam gaat.

De eerste dag hadden we min of meer geluk met het weer, en hebben we 2 dorpjes bezocht. De mensen leven daar nog in houten hutten, tussen de dieren, op het ritme van de natuur. Met de gids hebben we zo'n familie bezocht. Dat was wel interessant, om te zien hoe de mensen leven. Je kon er ook blijven slapen, maar dat zag ik niet volledig zitten... Het was al zo koud in het hotel, laat staan in zo'n houten hutje...

De tweede dag zijn we gaan trekken een beetje verder in de vallei. Spijtig genoeg was de mist die dag zo dik dat je met moeite 40 meter ver zag. Geen vergezichten dus, en geen mooie foto's, wel veel modder en veel vrouwen die ons weverijproducten wilden verkopen. Uit steun hebben we dan maar enkele kussenslopen en twee 'potskes' gekocht. Dat leverde wel een paar grappige foto's op.

Vandaag tenslotte trok de mist ineens op, tegen alle verwachting in, en werden we beloond met een zicht op de gehele vallei. Indrukwekkend. Een mooie afsluiter van Vietnam. Op naar Laos.