Laos hebben we achter de rug. Spijtig, ik had er gerust langer kunnen blijven. Maar ja, een visum is niet voor eeuwig geldig, en bovendien, binnen 4 dagen gaat er op Ko Pha Ngan (= tropisch eiland) een legendarische party door en Cis en ik willen die niet missen. We moesten dus voortmaken, en zitten ondertussen in Chiang Mai, Thailand.
Onvoorstelbaar eigenlijk hoe Thailand van z'n buurlanden verschilt. Als dag en nacht! Van zodra we de grens overstaken (eergisteren) beseften we terug hoe gemakkelijk het leven is in een ontwikkeld land als Thailand. Hier word je verwend. Om een voorbeeld te geven: in heel Laos is er 1 bankautomaat (1!) : in Vientiane (de hoofdstad). In Thailand vind je er wel een paar in elke middelgrote stad...
Nu, ik blijf het herhalen: Laos is de max. Ondanks het gebrek aan luxe, of misschien dankzij het gebrek hieraan, heeft Laos veel te bieden. Alles is er veel authentieker, in tegenstelling tot grote buur Thailand, waar nagenoeg elke bezienswaardigheid gecommercialiseerd is. Hoe lang Laos z'n charme zal kunnen behouden is de hamvraag. Het gaat moeilijk worden aan om de lokroep van het ongebreideld toerisme te weerstaan. Mocht het ooit zover komen dat zelfs deze uithoek van de wereld een echte toeristische trekpleister wordt, dan kijk ik er naar uit om met een air te zeggen: "... vroeger was het beter." ;-)