Nieuw Zeeland zit erop. En het is goed geweest. De belangrijkste dingen hebben we gezien, de tofste activiteiten hebben we gedaan. De tijd was gekomen om nog eens verder te reizen. Naar Sydney om precies te zijn. Gisteren zijn Cis en ik hier aangekomen, en al van in het begin, stond dit stadje me aan: warm weer, goeie bars, relaxede sfeer, vriendelijke en mooie mensen,... Onze aankomst hebben we goed gevierd. Ik denk wel dat we het hier de komende 2 maanden naar onze zin zullen hebben!

NZ is dus verleden tijd, en al bij al hebben we daar een goeie tijd beleefd. Ik zou het land niet zo direct aan iedereen aanraden, tenzij je van wandelen/kamperen houdt en een groot budget hebt. De natuur is er spectaculair en het overvliegen waard, maar je moet er wel wat kilometers en dollars voor over hebben. In 1 maand hebben Cis en ik 5000 km bij elkaar gereden, en heel veel van het land gezien. Vooral het vulkanische noorden vond ik fantastisch: zwaveldampen, modderbaden, zoutafzettingen in allerlei kleuren... Echt sjiek!

Ik heb wat foto's op het internet gezet, je moet er maar eens naartoe surfen, beelden zeggen soms meer dan woorden. Er zitten enkele mooie tussen.

De laatste dagen in NZ hebben we in het topje van het noordelijke eiland doorgebracht. (Bay of Islands). We hebben van de gelegenheid gebruikt gemaakt om nog eens onze duikkunsten te showen. De eerste duik bracht ons naar de 'Poor Islands', 1 van de beste 10 duiksites ter wereld... Daar was zoals verwacht heel veel vis te zien (waaronder grote sting rays, heel indrukwekkend, precies vliegende tapijten!...). De tweede duik was een duik naar het wrak van de 'Rainbow Warrior', het vlaggeschip van Greenpeace dat in 1987 voor de kust van NZ tot zinken is gebracht door de Franse geheime dienst. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niet zo heel veel van, maar eenmaal we het wrak te zien kregen, was ik toch wel onder de indruk van de hoeveelheid leven dat zich op, in en rond de boot bevond. De hele boot was bedekt met kleurrijke anemonen, en binnenin zaten er 1000'en vissen (big eyes), alsof ze er gevangen zaten. (Bleek dat big eyes nachtvissen zijn die overdag in grotten en holtes schuilen...) Daarnaast zwommen er nog tal van andere bijzondere vissen rond, en de hele duik was echt de moeite.

Als afsluiter zijn we de voorlaatste dag nog naar een modderbad-kuuroord geweest, waar niet alleen de huid een behandeling kreeg, maar ook de neusholte. Amai, wat een stank dat er uit dat water opsteeg! De uitbaatster verzekerde ons dat de zwaveldampen echt heelend werkten, maar zelf zag er er toch niet zo gezond uit. Al bij al was het een rustgevende en plezante ervaring, eenmaal je de gedachte uit je hoofd zette dat je in een open riool lag te baden. De twee meisjes die met ons meegekomen waren, hielpen ook om ons op andere (en betere) gedachten te brengen. ;-)

Goed, tijd om wat kangoeroe's te gaan vangen, ik laat jullie.
Vele groeten,
Witn

PS: mocht de aarde doorzichtig zijn, dan konden we zwaaien naar elkaar... :-)