Foto's van Australie: http://www.pixagogo.be/3096245133

G'day mates! Hieronder een verslag vanuit Alice Springs.
Momenteel bevinden wij ons in het hartje van Australie, namelijk Alice Springs. We hebben er een 7-daagse tocht opzitten, die ons heeft doen kennismaken met het fenomeen 'the Outback'. De Outback omvat bijna geheel centraal Australie en is vooral bekend omwille van zijn droge, desolate, eindeloos vlakke landschappen (zie foto). Toch mag je de hele Outback niet over 1 kam scheren: de Outback is geen ordinaire zandback, er is meer te zien in de Outback dan alleen maar woestijn. Al moet je er wel heel veel afstand voor afleggen (3200 km in het totaal). Het landschap is heel gevarieerd: van de eindeloze, dorre woestijnvlakten tot verborgen oases en ganse bergketens.

De bekendste berg, die iedereen wel eens op foto gezien heeft, is Uluru Rock (= Ayers Rock). Dat is een heel populaire toeristische bestemming. En een heilige plaats voor de Aboriginals (de oorspronkelijke bewoners van Australie). In de outback wonen er veel Aboriginals, maar het doet toch altijd een beetje raar als je er 1 ziet. Precies alsof je in Afrika zit: donkerzwart vel, kroezelig haar, een onverstaanbaar taaltje brabbelend... een bevreemdend gezicht... En zeggen dat zij eigenlijk de echte eigenaars zijn van Australie. Tragisch!

'In de Outback valt altijd wel iets te beleven', was ons motto de afgelopen week, en effectief: elke dag was er wel iets te zien of te doen. De eerste dag al, na amper 1 dag rijden, zaten we al 'in the middle of nowhere'. De tweede dag lag onze achterruit aan diggelen door steenslag. We wisten meteen al waar we de komende week mee te maken gingen krijgen: grote hitte, onverharde wegen, duur bier, veel stof en ... veel vliegen! Zoveel vliegen zelfs dat we 's avonds een vliegennetje moesten dragen! Het gevoel om zo ver van de bewoonde wereld te zitten is wel sjiek. Er was zelfs 1 dag dat we geen enkele tegenligger zijn tegengekomen... Cool!

Van de vele hoogtepunten zijn dit de beste:

• Williams Creek: woestijnpub in the middle of nowhere. Inwonersaantal: 6. Ambiance recht evenredig met het aantal vliegen rond je hoofd.
• Dingo fence: langste hek ter wereld (>5000 km).
• Coober Pedy: mijnstadje waar 70% van de mensen ondergronds leven, in een soort uitgekapte bungalows. Opaalhoofdstad van de wereld. Mad Max-achtig landschap.
• Ondergronds slapen (Coober Pedy) en onder de sterrenhemel slapen (elders)
• Uluru Rock, Valley of the winds, Kings Canyon
• Afscheidsparty in Alice Springs...

The Outback laat zich niet gemakkelijk samenvatten in woorden of foto's, je moet het beleven. The Outback is een must voor al wie langer dan 4 weken in Australie verblijft! Ondanks (en dankzij) de lange busreis een unieke ervaring. De verre verplaatsing meer dan waard.

Sydney, Melbourne en Adelaide zijn de drie grootste steden in Australie. Ze liggen alledrie -net zoals de meeste steden- aan de kust, en hebben alledrie prachtige stranden. Deze prachtige stranden worden bevolkt door prachtige mensen, die surfen op de golven, zoals op televisie. En liggen te zonnen, zoals in de 'boekskes'... We zijn een paar keer naar het strand geweest, en telkens voelde ik een lichte afgunst voor de surfboys en surfgirls die zo goed konden surfen... Konden wij maar zo goed surfen! Bondi beach in Sydney is veruit het bekendste strand van Australie, en menig kater hebben Cis en ik daar uitgezweet... Echt een zalige stad, Sydney! Een mooie stad ook, gelegen rond een inham van de zee, met een mooie skyline, gezellige binnenstad, de opera van Sydney, de Harbour Bridge, etc,... en tal van uitgaansbuurten. Geheel toevallig hadden wij een hostel geboekt in de hoerenbuurt, waar ook de beste bars waren. Ons hostel organiseerde elke avond een activiteit, die altijd in een kroegentocht eindigde, dus het was met lichte pijn in het hart (en lever) dat we na een week doorreisden naar Melbourne.

Melbourne bleek min of meer een copie te zijn van Sydney, maar dan wel 1 met minder 'landmarks'. Al bij al was er eigenlijk niet zo veel te zien. Wat ons niet belette om er alweer een zalige tijd te beleven. In Melbourne hadden we ons gestationeerd in St Kilda, dichtbij het strand, en alweer bleek dat we de beste keuze gemaakt hadden! St Kilda heeft een bruisend nachtleven en dat was wel handig, want we hadden het 1 en het ander te vieren: er stond een reunie op het programma met onze Melbourniaanse duikvrienden van in Ko Tao, Mat en Nicola. Het was een blij weerzien! Na een weekje chillen in Melbourne was het tijd om eens wat meer te zien van Australie dan cafe's en stranden: Cis en ik hadden een bustour geboekt van Melbourne tot Adelaide, langs de 'Great Ocean Road'. Die tour viel heel goed mee. We hadden een toffe groep, allemaal Europeanen, en moesten voor een keer niet heel de tijd in de Lonely Planet kijken om te zien wat er allemaal te zien was. De bus bracht ons naar de mooiste bezienswaardigheden, waarvan de bekendste de 'Twelve Apostles' zijn. Dat zijn krijtrotspilaren die uit de zee uitsteken. Vorig jaar is er trouwens 1tje van ingestort... Heel mooi om te zien. Heel fotogeniek.

De voorlaatste dag zijn we ook naar een national park geweest, waar we koala's, kangoeroes en emu's gezien hebben. Echt grappige beesten! Vooral de koala's: die beertjes liggen de hele dag in de bomen te slapen, en laten zich gewillig fotograferen, omdat ze simpelweg te lui zijn om weg te kruipen. Echt een grappig beertje! We zullen er de komende weken ongetwijfeld nog tegenkomen, te beginnen morgen, wanneer we 'Kangaroo Island' bezoeken.

Goed, ik beeindig maar eens dit verslagje. Tijd om Ierland sympathie te betuigen, want het is hier 17 maart,... St Patrick's Day... Mazzel!

(hieronder een copietje van een mail; geeft een beeld weer van de soms erbarmelijke omstandigheden waarin de backpackers in hostels overleven...) (voor ons heel herkenbare situaties, helaas...)

To all backpackers, ex-backpackers and wannabies:

Having trouble readjusting to life back at home now that the travelling is over?

Here's a few handy hints to help you settle back in

1) Replace your bed with two or more bunk beds, and every night invite random people to sleep in your bedroom with you, preferably snorers. Ensure at least once a week a couple gets drunk and shags on one of the top bunks. Remove beds one by one as symptoms improve.

2) Sleep in your sleeping bag, forgetting to wash it for months. Add some bugs in order to wake up with many unsightly bites over your arms and legs .

3) Enlist the help of a family member to set your radio alarm to go off randomly during the night, filling your room with loud talking.This works best if the station is foreign. Also have several mobiles ringing, without being answered. To add to the torture, ask a friend to bring plastic bags into your room at roughly 6 in the morning and proceed to rustle them for no apparent reason for a good half an hour.

4)Keep all your clothes in a rucksack. Remember to smell them before putting them on and reintroduce the use of the iron SLOWLY .

5)Buy your favourite food, and despite living at home, write your name and when you might next be leaving the house on all bags. This should include mainly pasta, 2 minute noodles, carrots and beer .

6)Ask a family member to every now and again steal an item of food, preferably the one you have most been looking forward to or the most expensive. Keep at least one item of food far too long or in a bag out in the sun, so you have to spend about 24 hours within sprinting distance of the toilet.

7) Even if it's a Sunday, vacate the house by 10a.m., and then stand on the corner of the street looking lost. Ask the first passer-by of similar ethnic background if they have found anywhere good to go yet.

8) When sitting on public transport (the London Tube would be ideal) introduce yourself to the person sitting next to you, say which stop you got on at, where you are going, how long you have been travelling and what university you went to. If they say they are going to Morden, say you met a guy on the central line who said it was terrible and that you've heard Parsons Green is better and cheaper .

9)Finally stick paper in your shower so that the water comes in just a drizzle. Adjust the hot/cold taps at regular intervals so that you are never fully satisfied with the temperature. Because of this frustration, shower infrequently.

These simple but effective instructions should help you fall back into normal society with the minimum effort. Good luck!

Foto's van Nieuw Zeeland: http://www.pixagogo.be/7087155129

Nieuw Zeeland zit erop. En het is goed geweest. De belangrijkste dingen hebben we gezien, de tofste activiteiten hebben we gedaan. De tijd was gekomen om nog eens verder te reizen. Naar Sydney om precies te zijn. Gisteren zijn Cis en ik hier aangekomen, en al van in het begin, stond dit stadje me aan: warm weer, goeie bars, relaxede sfeer, vriendelijke en mooie mensen,... Onze aankomst hebben we goed gevierd. Ik denk wel dat we het hier de komende 2 maanden naar onze zin zullen hebben!

NZ is dus verleden tijd, en al bij al hebben we daar een goeie tijd beleefd. Ik zou het land niet zo direct aan iedereen aanraden, tenzij je van wandelen/kamperen houdt en een groot budget hebt. De natuur is er spectaculair en het overvliegen waard, maar je moet er wel wat kilometers en dollars voor over hebben. In 1 maand hebben Cis en ik 5000 km bij elkaar gereden, en heel veel van het land gezien. Vooral het vulkanische noorden vond ik fantastisch: zwaveldampen, modderbaden, zoutafzettingen in allerlei kleuren... Echt sjiek!

Ik heb wat foto's op het internet gezet, je moet er maar eens naartoe surfen, beelden zeggen soms meer dan woorden. Er zitten enkele mooie tussen.

De laatste dagen in NZ hebben we in het topje van het noordelijke eiland doorgebracht. (Bay of Islands). We hebben van de gelegenheid gebruikt gemaakt om nog eens onze duikkunsten te showen. De eerste duik bracht ons naar de 'Poor Islands', 1 van de beste 10 duiksites ter wereld... Daar was zoals verwacht heel veel vis te zien (waaronder grote sting rays, heel indrukwekkend, precies vliegende tapijten!...). De tweede duik was een duik naar het wrak van de 'Rainbow Warrior', het vlaggeschip van Greenpeace dat in 1987 voor de kust van NZ tot zinken is gebracht door de Franse geheime dienst. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niet zo heel veel van, maar eenmaal we het wrak te zien kregen, was ik toch wel onder de indruk van de hoeveelheid leven dat zich op, in en rond de boot bevond. De hele boot was bedekt met kleurrijke anemonen, en binnenin zaten er 1000'en vissen (big eyes), alsof ze er gevangen zaten. (Bleek dat big eyes nachtvissen zijn die overdag in grotten en holtes schuilen...) Daarnaast zwommen er nog tal van andere bijzondere vissen rond, en de hele duik was echt de moeite.

Als afsluiter zijn we de voorlaatste dag nog naar een modderbad-kuuroord geweest, waar niet alleen de huid een behandeling kreeg, maar ook de neusholte. Amai, wat een stank dat er uit dat water opsteeg! De uitbaatster verzekerde ons dat de zwaveldampen echt heelend werkten, maar zelf zag er er toch niet zo gezond uit. Al bij al was het een rustgevende en plezante ervaring, eenmaal je de gedachte uit je hoofd zette dat je in een open riool lag te baden. De twee meisjes die met ons meegekomen waren, hielpen ook om ons op andere (en betere) gedachten te brengen. ;-)

Goed, tijd om wat kangoeroe's te gaan vangen, ik laat jullie.
Vele groeten,
Witn

PS: mocht de aarde doorzichtig zijn, dan konden we zwaaien naar elkaar... :-)